May 8, 2013 - Genel    2 Comments

Benim doğum Hikayem……

İkiz annesi olacaktım özel bir anne hazırlıklarıma biraz erken başlamıştım yapmama etme alma diyenleri iyiki dinlememişim.Mobilyalarını yaptırmaya karar verip ölçülerini aldırmıştım %80 toptan alışverişleri bitmişti.Ve 6 cı ayın içindeydik artık  o hafta yavaş yavaş zaman yaklaşıyordu biliyordum 26 . haftadaydım Pazar günüydü ayın 6 sıydı (6 mart) tv karşısında uyuyakalmıştım

Bir uyandım saat 10 nu geciyordu ve ıslaklık vardı bende aa niye olduki diye düşündüm eşim belki kaçırmışındır dedi ben uyurken kaçırmış olamam diye düşünürken  üstümü değiştirmeye gittim o arada sular süzüldü  ve anladımki suyum geliyordu ama ben şoktayım yok olamaz diye düşünürken eşime komşuya şenay ablaya seslenmesini söyledim ve o yok değildir vs desede biz  doktorumu aradık cepten ulaşamadık kendi hastanem uzaktı en yakın kadın doğuma bucaya gittik muayne vs olduktan sonra dr bizi çok korkuttu doğum başlıyor diye ya ege üniv yada kendi has medikalparka gitmemi söyledi biz hemen medikalparka gittik muayne ordada oldu çok acil durum yok dendi yarın doktoruma gelmem söylendi eve geldik sabah kendime gittik nst vs derken doktorun muaynesi sonusu keseden berraksu geliçi izlendi ve acil yatış verdi işlemleri vs yaptırıp odaya çıktık ve yatım ben.nst çekmeye başladılar ve2 doz çiğer geliştirici  iğneyi antibiyotiği  yaptılar bana 2 gün orda yattıktan sonra uzun uzun konuşmaların sonucu ege üniv gitmem gerektiğine karar verdik eve geldim hiç kalkmadım ama akşam 5 ten sonra tekrarladı su ve Günay çabuk gel hastaneye gitmmiz lazım dedim  ege üniv gittik beni aldılar ve acil yatış ogünü hiç unutamıyorum ve orda kaldığım 12 günü kabus gibiydi benim için 14 martta sermet hoca sezaryana alınmam gerektiğini söyledi su iyiçe azalmıştı artık ve 15 mart geldi ben hazır değildim daha ama gebeliği sonlandırmaları lazımdı.

Gece bitmedi sabah dualarımla geçti hazırlık başladı ve 12.30 civarı beni doğumğaneye aldılar serumu hazırlıkları vs benimiçin berbart anlardı dakkalardı inanamıyordum halen 13.03 de benim durmak bilmeyen prensesim dünyaya geldi 13.05 de prensim geldi dünyaya ve aldılar ilk müdaheleden sonra sevklerinin olaçağını biliyordum ama bana göstermediler durumları gereği oan onları görmek için neleri vermezdimki  dikişlerimi atmaya başladılar sanki saatler sürmüş gibiydi aklım meleklerimdeydi ve yoğun bakım da bir gece gecirdikten sonra servise çıktım ve 17 sinde şükür taburcu oldum ama tek başına yanımda değildiler .eve geldik kucaklarım boş tarifi olmayan acı yüreğime otordu ve bügün 14 günlük oldular hergün dua etmekten başka çarem yok ilk önce rabbime sonra doktorlara emanet mucizelerim ve onlar okadar güçlülerki inanıyorum en kısa zamanda toparlanıp şifa bulup evlerine geleçekler kokularını içime çekmek için sabırsızlıkla belkiyorum onları.Siz candan ötesiniz meleklerim sabır ediyorum size kavuşmak için.

2 Comments

  • Tuğba cığım bak o günler geldi ve geçti inşallah prensesin de prensinde yakında seninle olacak ve gün gelip ikiside evin içinde tıpış tıpış koşarken sen bu günleri hatırlamayacaksın inşallah :))

  • Canım neyseki bu günleri atlattın. Az kaldı yavrularına kavuşmaya. Aynı zor zamanları geçirdik. Çok şükür zor günler zamanla yerini çok güzel günlere bırakıyor. Huzur ve mutlu günlere. Canlar sana can katıyor, güzel duygular güzel zamanlar katıyor hayatına. Görecek ve yaşayacaksın sen de inşallah en kısa zamanda.

Got anything to say? Go ahead and leave a comment!